zhě yī chōng
赭衣舂

zhě yī chōng yǒng xiàng, suān fēng qǐ mù chǔ.
赭衣舂永巷┃，酸风起幕杵。
shēng shēng suì qiè xīn, qiè jiàn tòng gé sān qiān lǐ.
声声碎妾心┃，妾见痛隔三千里┃。
bà shuǐ huān yíng gǔ ròu ēn, zǐ mǔ zài jiàn wú yóu yuán.
灞水欢迎骨肉恩，子母再见无由缘┃。
shuí jiāng zhèn yǔ yǐn lóng zǐ, chén liè shàng lín rú yì sǐ.
谁将鸩羽饮龙子┃，晨猎上林如意死|。
qiè ěr zòng néng wén, qiè mù nà néng shì.
妾耳纵能闻，妾目那能视|。
qiè kǒu zòng néng yán, qiè zú ān néng lǚ.
妾口纵能言|，妾足安能履。
bái rì gǎi sè tiān róng chóu, wèi yāng gōng zhōng tóng yè qiū.
白日改色天容愁|，未央宫中桐叶秋|。
táng táng fēng pèi lóng zhǔn gōng, sān chǐ zào hàn pēng yīng xióng.
堂堂丰沛龙准公，三尺造汉烹英雄|。
jī bù guī lái shàng wú yàng, yù zhì gǔ gōng rú zhǐ zhǎng,
击布归来尚无恙|，预置股肱如指掌，
míng zhī gàng bó kě ān liú, hé wéi cún qiè zǐ mǔ wú liáng móu.
明知戆勃可安刘|，何为存妾子母无良谋|。