tí luò yáng sì bì
题洛阳寺壁

shān sōng dào jiàn xuě shuāng gān, wū bì shè méi fēng yǔ hán.
杉松倒涧雪霜乾‖，屋壁麝煤风雨寒。
wǒ yì píng shēng yǒu shū pǐ, yī huí rù sì yī huí kàn.
我亦平生有书癖，一回入寺一回看。