tí míng qìng tǎ yuàn
题明庆塔院

bù bù yún tī chè shàng céng, huí tóu zì jué yù fēi téng.
步步云梯彻上层‖，回头自觉欲飞腾‖。
pín lái bú shì chén zhōng kè, jiǔ zhù piān yí wù wài sēng.
频来不是尘中客，久住偏宜物外僧。
xià sì zhōng shēng shěn dì dǐ, qián fēng tǎ yǐng luò jiē léng.
下寺钟声沈地底‖，前峰塔影落阶稜‖。
píng lán wèi jǐn yín shī xìng, què nǐ chéng jiàn gèng yī dēng.
凭阑未尽吟诗兴，却拟乘间更一登‖。