shān tái xiǎo wàng huái jǐn chū bù zhì hé yáo shān rén yùn
山台晓望怀仅初不至和姚山人韵

chū rì zhào tái shàng, xìng lái chéng dú yóu.
初日照台上‖，兴来成独游‖。
tiān gāo sù wù jǐn, mù luò kōng shān qiū.
天高宿雾尽，木落空山秋‖。
xiǎo sè qīn cán bìn, xīn hán shàng gù qiú.
晓色侵残鬓‖，新寒上故裘。
wú mén gé yān shuǐ, chàng wàng kōng yōu yōu.
吴门隔烟水‖，怅望空悠悠‖。