dú sòng huī zōng běi shòu lóng shā fù rěn tīng qiāng dí luò méi huā yuè fǔ
读宋徽宗北狩龙沙赋忍听羌笛落梅花乐府

yī shēng qiāng dí yàn lóng shā, wàn lǐ yàn yún dú mèng jiā.
一声羌笛咽龙沙，万里燕云独梦家。
chuī rù zhōng yuán dōu shì hèn, rú hé zhǐ pà luò méi huā.
吹入中原都是恨，如何只怕《落梅花》。