xián jū jì chén shān rén
闲居寄陈山人

xián jū hé chǔ dé xián míng, zuò yǎn héng máo sǔn xìng líng.
闲居何处得闲名，坐掩衡茅损性灵‖。
pò mèng xiǎo zhōng wén zhú sì,
破梦晓钟闻竹寺，
qìn xīn qiū yǔ jìn shā tíng.
沁心秋雨浸莎庭‖。
wèng biān nán fù qiān bēi lǜ, hǎi shàng zhōng mián wàn rèn qīng.
瓮边难负千杯绿‖，海上终眠万仞青。
zhēn zhòng xiān shēng quán tài gǔ, yīng kàn míng lì shì fú píng.
珍重先生全太古‖，应看名利似浮萍‖。