yī zhī huā
一枝花

jǐ shù qíng pā yìng shuǐ kāi, luàn hóng láng jí diǎn cāng tái.
几树晴葩映水开‖，乱红狼藉点苍苔。
dōng fēng liú dé cán zhī zài, wèi xī yú fāng dú kàn lái.
东风留得残枝在、，为惜馀芳独看来。