mèng lǐ qīng shān tú wèi tóng shàng rén tí
梦里青山图为桐上人题

piàn yún gū hè jì rén jiān, xīn zì chán kōng mèng zì xián.
片云孤鹤寄人间，心自禅空梦自闲。
mò bǎ huà tú kàn zuò huà, huà zhōng shān shì mèng zhōng shān.
莫把画图看作画，画中山是梦中山。