féng chéng kāi yuán sì liú tí
冯城开元寺留题

běn zì wú yá huàn hǎi yóu, rú hé zhàng cè fǎng tián chóu.
本自无涯宦海游┃，如何杖策访田畴‖。
tài píng qǐ shì hún wú xiàng, liǎng liǎng gēng fū huà yǒu qiū.
太平岂是浑无象，两两耕夫话有秋〓。