shèng shān shí èr shī hú lú zhǎo
盛山十二诗·胡卢沼

shū záo tú wèi qiǎo, yuán wā zì kě chéng.
疏凿徒为巧┃，圆洼自可澄‖。
dào huā fēn cuò xiù, jiàn yuè jìng hán bīng.
倒花纷错秀，鉴月静涵冰〓。